نقلاً عن المرحوم العارف الموحد الشیخ الانصاری الهمدانی(ره):

انه قال لاحدهم لوجائک شخص فی ظلام اللیل و وضع خنجره علی بطنک قاصداً ادخاله فیه بقصد القتل و انت علی یقین من انه لا یقطع من غیر مشیئة من الله فهذه العملیة تدل علی انک موحّد صادق.

قال القیصری فی شرح الفصوص:

«روی عنه صلّی الله علیه و آله و سلّم انه کان یقول فی دعواته مع الله: ربّ زدنی فیک تحیراً»

«مَنْ كَثُرَ كَلَامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ وَ مَنْ كَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَيَاؤُهُ وَ مَنْ قَلَّ حَيَاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ وَ مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ».

امیرالمومنین علی (علیه السلام ) فرمودند:

هر کس پر گویی کند خطایش زیاد می‌شود و کسی که خطایش زیاد شد از حیا و شرمش کم می‌شود و کسی که حیا و شرمش کم باشد پرهیزکاری او از گناه کم می گردد و هر کس پرهیزکاری او از گناه کم باشد دلش مرده است.

و اندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو

هم خویش را بیگانه کن هم خانه را ویرانه کن

وآنگه بیا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو

رو سینه را چون سینه‌ها هفت آب شو از کینه‌ها

وآنگه شراب عشق را پیمانه شو پیمانه شو

باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی

گر سوی مستان می‌روی مستانه شو مستانه شو

آن گوشوار شاهدان هم صحبت عارض شده

آن گوش و عارض بایدت دردانه شو دردانه شو

چون جان تو شد در هوا ز افسانه شیرین ما

فانی شو و چون عاشقان افسانه شو افسانه شو

تو لیله القبری برو تا لیله القدری شوی

چون قدر مر ارواح را کاشانه شو کاشانه شو

اندیشه‌ات جایی رود وآنگه تو را آن جا کشد

ز اندیشه بگذر چون قضا پیشانه شو پیشانه شو

قفلی بود میل و هوا بنهاده بر دل‌های ما

مفتاح شو مفتاح را دندانه شو دندانه شو

بنواخت نور مصطفی آن استن حنانه را

کمتر ز چوبی نیستی حنانه شو حنانه شو

گوید سلیمان مر تو را بشنو لسان الطیر را

دامی و مرغ از تو رمد رو لانه شو رو لانه شو

گر چهره بنماید صنم پر شو از او چون آینه

ور زلف بگشاید صنم رو شانه شو رو شانه شو

تا کی دوشاخه چون رخی تا کی چو بیذق کم تکی

تا کی چو فرزین کژ روی فرزانه شو فرزانه شو

شکرانه دادی عشق را از تحفه‌ها و مال‌ها

هل مال را خود را بده شکرانه شو شکرانه شو

یک مدتی ارکان بدی یک مدتی حیوان بدی

یک مدتی چون جان شدی جانانه شو جانانه شو

ای ناطقه بر بام و در تا کی روی در خانه پر

نطق زبان را ترک کن بی‌چانه شو بی‌چانه شو

زیر قدمت بند دل ماست که گیر است

بهتر بنویسم دل ما عبد و اسیر است

هر کس به تو دل داد محال است نگوید

از هرچه دلش غیر تماشای تو سیر است

«ای تیر غمت را دل عشاق نشانه»

دام است نگاه تو و ابروی تو تیر است

از نام و نشان و نسب ما چو بخواهید

مائیم گدا و پسر شاه امیر است

شهزاده جودی تو که در وصف تو گفتند:

هر لحظه و هر ثانیه در فکر فقیر است

عالم همه دور سر تو گرم طوافند

افلاک کنار وجنات تو حقیر است

حضرت زهرا(س)میفرماید:

خداوند نمازرابرای دوری ازکبرواجب کرد…………..

بحارالانوارج82 ص209

امام حسین (ع)فرمردند:

پیامبراکرم(ص)حضرت فاطمه (س)رادربرابر480درهم به همسری علی درآورد.

مناقب ابن شهرآشوب ج3ص128